برای کیسه های بسته بندی مواد غذایی از چه موادی استفاده می شود؟

پلی اتیلن (PE): یکی از رایج ترین مواد مورد استفاده در بسته بندی مواد غذایی، پلی اتیلن بر اساس چگالی به پلی اتیلن کم{0}}پلی اتیلن (LDPE)، پلی اتیلن با چگالی متوسط ​​(MDPE) و پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) طبقه بندی می شود. LDPE نرم و شفاف است، اغلب برای فیلم های چسبناک و کیسه های پلاستیکی استفاده می شود، در حالی که HDPE سفت تر است و معمولا برای بطری های شیر و آب میوه استفاده می شود. قیمت ها تحت تأثیر عرضه و تقاضای بازار و همچنین نوسانات قیمت نفت خام هستند. قیمت های فعلی بازار معمولاً بسته به نوع و مشخصات خاص از چند هزار تا بیش از ده هزار یوان در هر تن متغیر است.
پلی پروپیلن (PP): پلی پروپیلن که به دلیل مقاومت بالا در برابر حرارت و پایداری شیمیایی شناخته شده است، اغلب برای کیسه های بسته بندی مواد غذایی قابل مایکروویو و ظروف یکبار مصرف مواد غذایی استفاده می شود. قیمت آن نیز تابع عوامل بازار است که به طور کلی از ده هزار تا بیست هزار یوان در هر تن بسته به خلوص مواد و روش های پردازش متغیر است.
پلی استر (PET): پلی استر شفافیت، براقیت و خاصیت بازدارندگی عالی را ارائه می دهد و آن را به گزینه ای رایج برای بطری های نوشیدنی و قوطی های غذا تبدیل می کند. PET نسبتاً گران است و قیمت‌های فعلی بازار معمولاً از ده هزار تا 30 هزار یوان در هر تن بسته به ضخامت و نیازهای پردازش متغیر است.
نایلون (PA): با استحکام، چقرمگی و مقاومت در برابر سایش بالا مشخص می‌شود، نایلون اغلب برای کیسه‌های بسته‌بندی مواد غذایی استفاده می‌شود که باید فشار قابل توجهی را تحمل کنند، مانند کیسه‌های خلاء- مهر و موم شده. قیمت ها بر اساس نوع و مشخصات متفاوت است و به طور کلی بین بیست هزار تا چهل هزار یوان در هر تن کاهش می یابد.
فویل آلومینیومی: فویل آلومینیومی با خواص ممانعت کننده برتر و قابلیت مسدود کردن نور، معمولاً برای بسته بندی مواد غذایی که نیاز به نگهداری طولانی مدت دارند، مانند کیسه های قهوه و چای، استفاده می شود. قیمت آن به شدت تحت تأثیر نوسانات قیمت آلومینیوم است که معمولاً از ده ها هزار تا بیش از صد هزار یوان در هر تن متغیر است.
هنگام انتخاب مواد برای کیسه های بسته بندی مواد غذایی، باید عواملی مانند ماهیت غذا،{0}}شرایط ماندگاری، هزینه های بسته بندی و ملاحظات زیست محیطی در نظر گرفته شود. برای مثال، غذاهایی که نیاز به نگهداری طولانی‌مدت دارند، به موادی نیاز دارند که دارای ویژگی‌های بازدارنده قوی هستند، در حالی که غذاهایی که برای گرم کردن مایکروویو در نظر گرفته شده‌اند، به موادی با مقاومت حرارتی بالا نیاز دارند. در عین حال، با افزایش آگاهی زیست محیطی، تعداد فزاینده ای از کیسه های بسته بندی مواد غذایی از مواد زیست تخریب پذیر برای کاهش آلودگی محیط زیست استفاده می کنند.