مقررات بسته بندی محصولات کشاورزی

ماده 28 قانون «کیفیت و ایمنی محصولات کشاورزی» مقرر می‌دارد: «محصولات کشاورزی که توسط بنگاه‌های تولید محصولات کشاورزی، تشکل‌های تعاونی حرفه‌ای کشاورزان یا موسسات یا اشخاصی که به تهیه محصولات کشاورزی می‌پردازند، به فروش می‌رسند، در مواردی که این محصولات طبق مقررات ملزم به بسته‌بندی یا برچسب‌گذاری قبلی برای بسته‌بندی یا برچسب‌گذاری{2} هستند. برچسب ها باید مطابق مقررات، نام محصول، محل مبدا، تولید کننده، تاریخ تولید، عمر مفید و درجه کیفیت محصول را در صورت استفاده از مواد افزودنی نشان دهند.
(1) مؤسسات تولید محصولات کشاورزی، سازمان‌های اقتصادی تعاونی حرفه‌ای کشاورزان، و اشخاص یا اشخاصی که به تهیه محصولات کشاورزی اشتغال دارند، طبق قانون ملزم به انجام تعهدات بسته‌بندی یا برچسب‌گذاری هستند. هیچ الزامی برای بسته بندی یا برچسب گذاری بر محصولات کشاورزی که مستقیماً توسط خانوارهای کشاورز تولید و به فروش می رسد تحمیل نمی شود.
(2) محصولات كشاورزي كه وزارت كشاورزي براي بسته‌بندي يا برچسب‌گذاري نياز دارد، فقط پس از تكميل بسته‌بندي يا برچسب‌گذاري در بازار مي‌تواند فروخته شود. محصولاتی که بسته بندی نشده یا بدون برچسب هستند، مجاز به فروش در بازار نیستند.
(3) محصولات ارائه شده برای فروش باید دارای بسته بندی یا برچسب هایی با نام محصول، محل مبدا، تولید کننده، تاریخ تولید، ماندگاری، درجه کیفیت محصول و سایر اطلاعات مورد نیاز باشند.
(4) اگر مواد افزودنی در طول بسته بندی، نگهداری، ذخیره سازی یا حمل و نقل محصولات کشاورزی استفاده شده باشد، نام افزودنی های مورد استفاده باید ذکر شود.
(5) بسته‌بندی و برچسب‌گذاری محصولات کشاورزی ملاحظات پیچیده‌ای را در بر می‌گیرد و اجرای الزامات بسته‌بندی و برچسب‌گذاری برای محصولات کشاورزی محدودشده در بازار، فرآیندی است که نیازمند مدیریت طبقه‌بندی‌شده و رویکرد گام به گام است. در نتیجه، این قانون فقط اصول کلی را در مورد نهادهای مسئول بسته‌بندی یا برچسب‌گذاری و محصولات مشمول این الزامات بیان می‌کند. این قانون به بخش اداری ذیصلاح کشاورزی زیر نظر شورای ایالتی اجازه می دهد تا اقدامات جداگانه ای را برای تعیین محدوده، محصولات هدف و مراحل اجرا برای بسته بندی و برچسب گذاری تدوین کند.